Bocah Donya

Geschiedenis

De gebruiken, waarden en normen nemen mensen met zich mee en laten ze niet bij de grens achter. Om de vluchtelingen goed te kunnen begrijpen en de aansluiting te vinden vind ik het belangrijk om zonder aannames in gesprek te gaan. Een cultuur is een uitgangspunt maar betekent natuurlijk niet dat iedereen het op dezelfde wijze uitvoert. Ik vraag de mensen in de gesprekken om verduidelijking. Doorvragen over de ander zijn gebruiken maar ook doorvragen of hetgeen besproken wordt wel goed begrepen wordt. De taal moet hierin niet onderschat worden. Ik kom in de praktijk tegen dat wanneer een vluchteling de taal redelijk spreekt men ervan uit gaat dat de hulpvragen duidelijk geformuleerd kunnen worden. Dat is toch vaak niet zo, wanneer wij op vakantie gaan en redelijk frans spreken is het toch nog aardig lastig wanneer men vraagt wat ons beroep is. Leg dat maar eens uit in het gebrekkig Frans.

Het idee om basisscholen te ondersteunen is ontstaan vanuit mijn MR werkzaamheden op de basisschool van mijn kinderen. Tijdens deze bijeenkomsten sprak ik met het bestuur en werd duidelijk dat Jeugdzorg steeds meer de school in komt. Voor de scholen is het vinden van eens de juiste jeugdhulp die passen voor het kind is soms lastig te vinden en vooral snel te regelen. Er zijn ouders die niet willen dat hun kind een stempel krijgt of in het ondersteuningsteam besproken wordt. Ze staan wel open voor hulp en ondersteuning vanuit de school. Of de school wilt dat er snel geschakeld kan worden met de gemeenten of hulpverleningsinstantie. Netwerken is hierin zo belangrijk, het kennen van de juiste wegen en doorpakken. In de praktijk merk ik dat de ouders opgelucht zijn; er wordt met ze meegedacht vanuit de school en het traject is passend bij wat zij willen voor hun kind. De school ervaart dat het uitzoeken en regelen van de juiste hulp bij hun weggenomen wordt. Dat geeft veel lucht en ruimte om zich te richten op het lesgeven en de daarbij behorende taken. Het geeft mij een voldaan gevoel, nu begrijp ik dat mensen kunnen zeggen mijn werk voelt niet als werken.